Koloseum

 

 

 

Amfiteatr Flawiuszów lub Koloseum to jeden z najbardziej znanych teatrów na świecie. Po włosku Coloseo pochodzi od grecko – łacińskiego wyrażenia oznaczającego „ogromny posąg” i w rzeczy samej taki właśnie jest ten obiekt – ogromny. Nazwa Koloseum pochodzi prawdopodobnie od posągu zw. Kolos Nerona, który był wykonany ze złoconego brązu.

Koloseum zostało wzniesione na planie elipsy o obwodzie 524 m, osie 188 i 156 m, arena 86 i 54 m, zawiera cztery kondygnacje o wysokość 48,5 m. W ścianach zewnętrznych znajdowało się 80 wejść zezwalających na szybkie, 6-minutowe opróżnienie widowni, na której jednocześnie mogło zasiadać ok. 50 tysięcy osób. Koloseum nie miało dachu, ale w czasie deszczu lub burzy było przykrywane płótnem, welum. Pod powierzchnią areny znajdowały się klatki na dzikie zwierzęta oraz korytarze i pochylnie.

Na inaugurację Koloseum Tytus kazał przygotować walki gladiatorów i polowania na dzikie zwierzęta. Widowiska trwały 100 dni i zginęło w tym czasie 5000 zwierząt i wiele tysięcy gladiatorów. W pierwszych wiekach chrześcijaństwa ginęli tu również chrześcijanie rzucani na pożarcie dzikim zwierzętom.

Od początku Koloseum stało się symbolem miasta i jego życia. Po napaści Normanów stało się kopalnią materiału do budowy prawie całego miasta.  W 1744 roku, aby zapobiec dalszej dewastacji zabytkowego obiektu ogłoszono Koloseum miejscem, które jest uświęcone krwią męczenników chrześcijańskich i to doprowadziło do przerwania dalszego wandalizmu. Benedykt XIV, aby uratować to co pozostało, postanowił uświęcić amfiteatr odprawiając w nim Drogę Krzyżową i umieszczając w centrum Koloseum krzyż. Ponad pół wieku temu został usunięty i dopiero w 1926 roku powrócił na swoje stare miejsce, które przez historię zostało związane z imieniem tysięcy męczenników, którzy oddali życie w imię wiary chrześcijańskiej na oczach tysięcy widzów.

 

7 lipca 2007 roku Koloseum zostało ogłoszone jednym z siedmiu nowych cudów świata.