Wenecja

VENEZIA

 

Każdego roku do Wenecji przyjeżdża 20 milionów turystów z całego świata. Turystyka jest głównym źródłem dochodów La Serenissima, jak określa się Wenecję i głównym źródłem zatrudnienia miejscowych.

 

Jest piękna, tajemnicza, specyficzna, romantyczna, po prostu urokliwa - dla mnie, choć inni mogą nie podzielać tego zdania.
Jedno jest pewne Wenecja "umiera" i trzeba ją ocalić. Zmiany klimatu powodują, że każdego roku morze wyrywa jakąś część laguny, zaś zanieczyszczone morze ciągle niszczy stare budynki. Silne wiatry powodują, że wiosną i późną jesienią plac świętego Marka jest często zalewany wodą i zarówno mieszkańcy, jak i turyści muszą korzystać ze specjalnych drewnianych kładek. Dlaczego wiatry? Bo to właśnie one powodują, że poziom wody podnosi się i zalewa miasto.

 

Wenecja położona jest na północy Włoch, nad Morzem Adriatyckim. Leży na 117 wyspach i wysepkach, poprzedzielanych ponad 100 kanałów, które stanowią jedyny szlak transportowy. Po historycznej części Wenecji i 16 wyspach laguny można poruszać się wyłącznie pieszo. Nie jest to jedyna możliwość, możemy skorzystać z tramwaju wodnego (vaporetto) lub gondoli. Poruszanie się pomiędzy wyspami ułatwiają mosty, których naliczono w Wenecji ponad 400. Najbardziej znanym mostem jest jednak Most Rialto. Ten wysoki na 7,32 m i szeroki na 28,8 m most był pierwszym i do XIX wieku jedynym mostem weneckim, który łączył dwa brzegi Canale Grande.

Miasto zamieszkuje około 50 000 osób, ponieważ ceny mieszkań są bardzo wysokie, oraz utrzymanie domów w należytym stanie, wymaga wielu nakładów finansowych, Wenecjanie wyprowadzają się na stały ląd do Mestre, będącego formalnie dzielnicą Wenecji.

Wenecja ze względu na swoją nietypową architekturę i położenie znajduje się od 1987 roku, na liście światowego dziedzictwa UNESCO.

Będąc w Wenecji, warto wybrać się na wyspę Murano, która słynie z wyrobów z kolorowego szkła oraz wyspę Burano słynącą z koronek i kolorowych domów - według podania w czasach świetności Republiki Weneckiej kobiety kazały malować elewację swoich domów na jaskrawe kolory, aby ułatwić swoim mężom, żeglarzom, odnalezienie drogi powrotnej. Tradycja ta jest kultywowana do dzisiaj, jednak obecnie właściciel domu musi prosić o pozwolenie na pomalowanie elewacji. Władze lokalne wydają stosowne zezwolenia określając jednak kolor, jaki właściciel może użyć. To powoduje, że domy mają oryginalne i niepowtarzalne kolory.